Ályktun formannafundar ASÍ um atvinnumál
Formannafundurinn telur að takist að ná þeim fjárfestingarmarkmiðum sem aðilar vinnumarkaðarins og
stjórnvöld hafa í sameiningu sett sér getum við horft með aukinni bjartsýni til framtíðar.
Frá efnahagshruninu haustið 2008 hafa glatast yfir 20.000 störf á íslenskum vinnumarkaði og vinnutími þeirra sem hafa atvinnu hefur dregist saman.
Þúsundir hafa flust úr landi og um 12.000 manns byggja afkomu sína á atvinnuleysisbótum. Meirihluti þeirra hefur verið án vinnu í
meira en 6 mánuði. Staða atvinnumála er því grafalvarleg og minnir okkur á, að þó árangur hafi náðst í
glímunni við ríkisfjármálin eigum við langt í land að takast á við efnahagsáföllin eftir hrunið. Við blasir
stöðnun í hagkerfinu og ójafnvægi í afkomu fyrirtækja milli atvinnugreina. Verðbólga er mikil, gengi íslensku krónunnar er enn
mjög veikt og fjárfestingar sem leggja eiga grunn að framtíðarverðmætasköpun eru í sögulegu lágmarki.
Meginviðfangsefni efnahagsstefnu stjórnvalda verða annars vegar að vera aðgerðir til að örva hagvöxt og skapa störf og hins vegar að treysta gengi
krónunnar og auka stöðugleika hennar. Við gerð kjarasamninganna í vor settu stjórnvöld og aðilar vinnumarkaðarins sér það
markmið að draga úr atvinnuleysi og örva hagvöxt á komandi árum með því að auka árlega fjárfestingu úr 200
milljörðum króna í 350 milljarða á ári en aukin hagvöxtur er jafnframt forsenda þess að krónan styrkist.
Stjórnvöld og aðilar vinnumarkaðarins ætla sér í sameiningu að vinna að því að auka fjárfestingar um 150 milljarða á
ári. Þetta er risavaxið verkefni en okkur verður að takast það ef við ætlum að vinna bug á atvinnuleysi og byggja upp viðunandi
lífskjör. Tækifærin liggja víða því við búum yfir mannauði og miklum framtíðarmöguleikum við atvinnuuppbyggingu sem
getur grundvallast á sjálfbærri nýtingu auðlinda okkar. Við höfum möguleika á því að verða grænt hagkerfi sem byggir
á grænum störfum með því að byggja upp öflugt atvinnulíf á sjálfbærum grunni sem tryggir okkur eftirsóknarverð
lífskjör. Til þess að hægt verði að nýta þessi tækifæri verðum við að leggja aukna áherslu á fullvinnslu
landbúnaðar- og sjávarafurða okkar í stað útflutnings hráefna eins og nú er. Það kallar á miklar fjárfestingar
fyrirtækja í þekkingu, á vöruþróun og markaðssetningu, eðlilegum stuðningi af hálfu stjórnvalda en fyrst og fremst verða
stjórnvöld að tryggja okkur frekari aðgang að mörkuðum fyrir fullunnar afurðir þessara undirstöðu atvinnugreina okkar.
Ljóst er að erfiðleikar á alþjóðlegum fjármálamörkuðum sníða okkur þrengri stakk en ella og kalla á frekara
frumkvæði stjórnvalda. Leiðin að fjárfestingarmarkmiðunum var vörðuð með samstarfi stjórnvalda og aðila vinnumarkaðarins í
vor og mikilvægt er að fylgja henni. Það verða allir að leggjast á árarnar. Það gengur ekki að einstaka ráðherrar leggist gegn
mikilvægum bráðaaðgerðum í atvinnumálum vegna þess að þær falli ekki að pólitískum rétttrúnaði
viðkomandi. Það gengur heldur ekki að Samtök atvinnulífsins hlaupi frá samstarfi stjórnvalda og aðila vinnumarkaðarins vegna
óþolinmæði og pirrings út í ríkisstjórnina. Það er of mikið í húfi til þess að menn geti leyft sér
slíkt, því að óbreyttu blasir við kyrrstaða í hagkerfinu. Takist okkur að sigrast á yfirstandandi efnahagserfiðleikum getum við
á fáum árum byggt upp lífskjör í fremstu röð.






